Τρίτη 28 Μαΐου 2024

Πρόσκληση 7ης συνάντησης 1ης Ιουνίου 2024

 Το Σάββατο 01 Ιουνίου 2024 και στις 18:30 στο Θεατράκι της Οδού Δωδεκανήσου με :

 

-μία μικρή αναφορά στην ιστορία του διατηρητέου κτιρίου του Δήμου Λεβαδέων στην οδό Γρηπονησιώτου 3, που στέγαζε περίπου στα 1900 το «Εν ΛεβαδείαΔημοτικόν Σχολείον Θηλέων» αλλά και στην σημερινή εικόνα του

 

- έναν περίπατο, στις παλιές αλλά και τις νεότερες κρήνες (βρύσες) της πόλης της Λιβαδειάς, που η διατήρησή τους και η επαναλειτουργία τους κρίνεται επιβεβλημένη για λόγους διάσωσης της πολιτιστικής μας κληρονομιάς αλλά και υπηρετώντας σύγχρονες ανάγκες παροχής πόσιμου νερού στους πολίτες

 

και τέλος ,

 

-με μία εισήγηση που στοχεύει μέσα από το παράδειγμα των Σχεδίων Βιώσιμης Αστικής Κινητικότητας, να αναλύσει την πολυπλοκότητα του εγχειρήματος, να εξετάσει τη χρησιμότητα τους, να περιγράψει την εφαρμογή σε εθνικό επίπεδο και τέλος να αναφερθεί στο ΣΒΑΚ Λιβαδειάς, προσπαθώντας να δώσει απαντήσεις στα ερωτήματα:

• Είναι εφικτό σχέδια που έχουν προδιαγραφές Βερολίνου να έχουν εφαρμογή στη Λιβαδειά;

• Εφαρμόζονται τα σχέδια αυτά σύμφωνα με τις ανάγκες των πολιτών;

• Χρειάζονται πραγματικά ή γίνονται από υποχρέωση;

 

η Τροφώνια Ακαδημία θα κλείσει τον κύκλο των εκδηλώσεων Οκτώβριος 2023-Ιουνιος 2024

 


Σάββατο 25 Μαΐου 2024

Παρουσίαση του βιβλίου "Στη χώρα του Ασύλληπτου" της Ελένης Ράπτη

 Την Τετάρτη 22 Μαίου 2024 στο Συνεδριακό Κέντρο "Χρήστος Παλαιολόγος", στην Κρύα, παρουσιάστηκε το βιβλίο της Ελένης Ράπτης "Στη Χώρα του Ασύλληπτου" σε μία κατάμεστη αίθουσα. 

Η συγγραφέας  στην σελίδα της στο FB έγραψε για αυτή την "γιορτή": 

Ασύλληπτο! Βρέθηκα προχθές το βράδυ σε μία εκδήλωση-παρουσίαση. Και, μολονότι ήμουν πεπεισμένη ότι το βιβλίο που παρουσιαζόταν ήταν δικό μου, αντιλήφθηκα ότι πλανιόμουν «πλάνην οικτράν». Οι φίλοι που μου έκαναν την τιμή να το παρουσιάσουν, ανακάλυψαν μέσα σ’ αυτό πλευρές που με εξέπληξαν τόσο, που -πιστέψτε με- ένιωσα περισσότερο σαν μια απλή ακροάτρια παρά ως η συγγραφέας του. Ένιωσα ότι το βιβλίο αυτό δεν μου ανήκει πια. Ανήκει πλέον περισσότερο σε όλους αυτούς που γέμισαν την αίθουσα, αλλά και σε όσους άλλους το πάρουν στα χέρια τους και τους αγγίξει με οποιονδήποτε τρόπο. Καλό ταξίδι, λοιπόν, Ασύλληπτο. Από δω και πέρα θα πρέπει μόνο σου να ορίσεις τα βήματά σου…

Θέλω με την ευκαιρία αυτή να ευχαριστήσω από εδώ όλους εσάς που με τιμήσατε με την παρουσία σας• να ευχαριστήσω τον Σύλλογο Γυναικών Αγίου Νικολάου Λιβαδειάς, το Λαϊκό Πανεπιστήμιο «Τροφώνια Ακαδημία» και τις εκδόσεις «Οδός Πανός – ΣΙΓΑΡΕΤΑ» που ανέλαβαν την παρουσίασή του• και ονομαστικά τον εκδότη, κ. Γιώργο Χρονά, που έκανε τον κόπο να έρθει από την Αθήνα και να πει δυο λόγια για το βιβλίο, τον γνωστό και βραβευμένο συγγραφέα, κ. Κώστα Πούλο, που το παρουσίασε με εξαιρετική πρωτοτυπία και παραμυθική αναδρομή στο κοινό παιδικό μας παρελθόν, την συνταξιούχο εκπαιδευτικό και συγγραφέα, κ. Μαργαρίτα Σακελλάρη, για την εμπνευσμένη απόδοση των αποσπασμάτων του, την αγαπημένη μου -παλιά μαθήτρια και- φίλη, κ. Γεωργία Καρβούνη, που αναφέρθηκε στην γνωριμία μας και στο δικαίωμα και την δυνατότητα επιλογών διαχείρισης του γυναικείου σώματος σχετικά με την μητρότητα, τον δικηγόρο και διδάκτορα της Νομικής Σχολής του ΕΚΠΑ, κ. Θανάση Παντρευτή, που εξέθεσε το Νομοθετικό Πλαίσιο για θέματα σχετικά με το περιεχόμενο του βιβλίου, και οπωσδήποτε την συνταξιούχο εκπαιδευτικό και μέλος της Τροφώνιας Ακαδημίας, κ. Βασιλική Νιαβή για τον άρτιο συντονισμό της εκδήλωσης.

 

Ως κατακλείδα, θα ήθελα να αφιερώσω την προχθεσινή εκδήλωση στην μοναχικότητα, την δωρικότητα, την αγερωχία, το όραμα, τον διακριτικό πόνο της Γυναίκας του εξωφύλλου («Μουσείο Δελφικών Εορτών» -Εύας και Άγγελου Σικελιανού –ας τιμήσουμε αυτή την Εύα λίγο φέρνοντας σήμερα την πορεία της στην μνήμη μας), και να σταθώ στο πλάι όσων γυναικών -και γενικά ανθρώπων- με πείσμα και οδύνη κυνηγούν το ουτοπικό, το ασύλληπτο. Γι αυτές/ούς και ο παρακάτω στίχος (από ποίημα της Κ. Δημουλά) : Αλίμονο, αν δεν δώσει σημεία ζωής το «παράλογο»!

 

 





Η κ. Καρβούνη
Ο κ. Παντρευτής



Ο κ.  Χρονάς, η κ. Σακκελάρη, η κ. Ράπτη,ο κ. Πούλος & η κ. Νιαβή


 
 
 


Τετάρτη 8 Μαΐου 2024

Πρόσκληση 6ης συνάντησης : "Στη χώρα του Ασύλληπτου"-

 


Λογικό και παράλογο, ανθρώπινο και υπερβατικό θέλουν και θα προσπαθήσουν να συνυπάρξουν όχι ακυρώνοντας, αλλά μάλλον συμπληρώνοντας το ένα το άλλο, με σκοπό να προσεγγίσουν αγαπητικά το άπιαστο, το ασύλληπτο. Προσεγγίζεται το ασύλληπτο; Αυτό και άλλα τέτοια ερωτήματα θα τεθούν για άλλη μια φορά αναζητώντας απαντήσεις στον φιλόξενο χώρο του Συνεδριακού Κέντρου "Χρήστος Παλαιολόγος" στις Πηγές της Κρύας, στην παρουσίαση του δεύτερου βιβλίου μου με τίτλο "Στη Χώρα του Ασύλληπτου".

Μικτή Χορωδία Λιβαδειάς" Έρκυνα" : 6-4-2024

 Η Μικτή Χορωδία Λιβαδειάς "Έρκυνα" με μαέστρο τον Τοντόρ Καμπακτσίεφ, τραγούδησε στις 6 Απριλίου 2024 στην εκδήλωση με θέμα: "Η εικαστική παραγωγή για τον αγώνα κατά τον 19ο αιώνα και η συμβολή της στη συγκρότηση της εθνικής ταυτότητας", η οποία οργανώθηκε από το Λαϊκό Πανεπιστήμιο - Τροφώνια Ακαδημία υπό με την αιγίδα του Δήμου Λεβαδέων, στο Συνεδριακό Κέντρο "Χρήστος Παλαιολόγος ".

 


 

Εισήγηση του γλύπτη Αντώνη Μυρωδιά στις 6-4-2024

Η εισήγηση "Η εικαστική παραγωγή για τον Αγώνα κατά τον 19ο αιώνα και η συμβολή της στην συγκρότηση της εθνικής ταυτότητας" του Αντώνη Μυρωδιά, γλύπτη και μέλος τoυ Δ.Σ.του  Ε.Ε.Τ.Ε παρουσιάστηκε στα πλαίσια των εορταστικών εκδηλώσεων για την 25 Μαρτίου και 1ης Απριλίου 1821 που οργανώθηκε από το Λαϊκό Πανεπιστήμιο - Τροφώνια Ακαδημία υπό την αιγίδα του Δήμου Λεβαδέων, στις 6 Απριλίου 2024, τελευταία μέρα λειτουργίας της έκθεσης "Εικαστικές σκέψεις για την Επανάσταση του 1821 από δημιουργούς της Βοιωτίας". 

Ο εισηγητής κ. Αντώνης Μυρωδιάς δεν παρευρέθη λόγω ασθενείας. Η εισήγησή του παρουσιάστηκε από την κ. Σοφία Τσαμπά, μέλος της Συντονιστικής Επιτροπής της Τροφώνιας Ακαδημίας και εικαστικό, κατόπιν  εξουσιοδότησής του μέσω email: 

 



 "Αγαπητοί Φίλοι,

Λυπάμαι που δεν  είμαι σε θέση, λόγω αιφνίδιας ασθένειας, να βρίσκομαι
μαζί σας και να έχω την ευκαιρία για την παρουσίαση  της μελέτης αυτής και την
ανάπτυξη διαλόγου πάνω  στα θέματα που  διαπραγματεύεται.
Γι' αυτό εξουσιοδοτώ τα Μέλη της Συντονιστικής Επιτροπής της Τροφώνιας
Ακαδημίας να παρουσιάσουν την μελέτη αυτή στη θέση μου.



Αντώνης Μυρωδιάς"

 

 

Η εικαστική παραγωγή για τον Αγώνα κατά τον 19ο αιώνα και η συμβολή της στην συγκρότηση της εθνικής ταυτότητας.

 

 

Ξεκινώντας την συνοπτική αυτή εισήγηση πρέπει να κάνουμε ξεκάθαρο ότι:

 

Οποιαδήποτε προσπάθεια για εκτεταμένη αναφορά σε ένα τόσο ευρύ θέμα (τόσο χρονικά, όσο και μορφολογικά) είναι αδύνατον να καλυφθεί σε σύντομο χρόνο. Για τον λόγο αυτό χρησιμοποιούνται, επιλεκτικά, μόνο επιμέρους στοιχεία που υπηρετούν τις θέσεις του κειμένου αυτού.

 

Η εικαστική παραγωγή δεν είναι δυνατόν αυτούσια να διαμορφώνει κοινωνικές, επαναστατικές αλλαγές. Μπορεί να τις αντανακλά, να τις παρακολουθεί και να έπεται αυτών, σπανιότερα να επιταχύνει, να σημειώνει, να αποκρυσταλλώνει ή και να τις διαθλά. Με αυτή την έννοια η λέξη συμβολή εμπεριέχεται κυριολεκτικά στον τίτλο.

 

Ωστόσο ακολουθώντας και υπερβαίνοντας την παραπάνω αναφορά τονίζεται το πόσο σημαντική μπορεί να είναι αυτή η εικαστική παραγωγή στην ιδεολογική της χρήση από τις εκάστοτε εξουσίες, είτε για την διαμόρφωση επιλεγμένων Προτύπων και Αντιλήψεων, είτε –συχνότατα- για την νομιμοποίηση των εξουσιών αυτών.

 

Γιατί η τέχνη δίνει «ζωή», οπτικοποιεί και υλικοποιεί τις ιδέες και τις παραδίδει στην κοινή θέα. Οι εξουσίες πολλάκις νοηματοδοτούν το καλλιτεχνικό έργο, διαμορφώνουν συγκεκριμένες εκδοχές -που συχνά ξεπερνούν τις επινοήσεις και προθέσεις του καλλιτέχνη- και κυρίως το διασπείρουν στην κοινωνία. Με μια εργαλειακή και επαναληπτική χρήση μέσα από την παιδεία, τις τελετουργίες, τον δημόσιο πολιτικό λόγο, διαχέουν και διαιωνίζουν -στο βαθμό που εξυπηρετεί- νομιμοποιητικές ιδέες και πρότυπα.

Ο Ρομαντισμός του Ντελακρουά, που κινητοποίησε το φιλελληνικό κίνημα στην Ευρώπη δύσκολα θα μπορούσε να θεωρηθεί υπόδειγμα για το Νέο Ελληνικό κράτος, καθώς είναι αντανάκλαση της κοινωνικής κινητικότητας και της επαναστατικής διάθεσης που διαπνέει την Ευρώπη του τέλους του 18ου αιώνα και τις αρχές του 19ου .

Η ένταση, ο ηρωισμός, η επαναστατικότητα, η υπέρβαση, βαπτισμένα στην κολυμπήθρα του Διαφωτισμού δεν θα μπορούσαν να αποτελέσουν τα επιθυμητά από την εξουσία πρότυπα για τον Νέο Έλληνα. Ακόμη περισσότερο, όταν ο Οριενταλισμός με τον οποίο οι ρομαντικοί καλλιτέχνες της Δύσης αντιμετωπίζουν τον βαλκανικό χώρο καθιστά τον ανακτημένο ελληνικό χώρο στο μεταίχμιο Ανατολής-δύσης και όχι το Ευρωπαϊκό κράτος που οι νέες αστικές δομές επιθυμούν....

 




 Στην πιο ηλεκτρονική διεύθυνση μπορείτε να διαβάσετε ολόκληρη την εισήγηση:



https://drive.google.com/file/d/1ukT3h_IFRk-MbM5SA1MKa3LluGWNyhl6/view?usp=sharing